ΚΑΕ Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός: Τι δείχνουν οι ισολογισμοί

Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός μπάσκετ είναι δύο από τα πιο εμπορικά ονόματα της EuroLeague, αλλά οι ισολογισμοί τους λένε άλλη ιστορία. Στη χρήση από 1η Ιουλίου 2024 ως 30 Ιουνίου 2025, η ΚΑΕ Ολυμπιακός κατέγραψε ζημιές περίπου €16,62 εκατ. με κύκλο εργασιών €25,45 εκατ. Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός ανέβασε τα έσοδά της στα €42,14 εκατ. και περιόρισε τις ζημιές στα €2,53 εκατ., αλλά έκλεισε τη χρήση με αρνητική καθαρή θέση €9,35 εκατ. Και στις δύο περιπτώσεις, οι ορκωτοί ελεγκτές διατύπωσαν γνώμη με επιφύλαξη.

ΚΑΕ Ολυμπιακός και ΚΑΕ Παναθηναϊκός: τα νούμερα δίπλα δίπλα

Σύμφωνα με τις δημοσιευμένες οικονομικές καταστάσεις, όπως τις ανέλυσε η Ελευθερία, η ΚΑΕ Ολυμπιακός είχε κόστος πωλήσεων €39,48 εκατ. απέναντι σε έσοδα €25,45 εκατ., δηλαδή αρνητικό μεικτό αποτέλεσμα περίπου €14 εκατ. πριν καν υπολογιστούν τα λειτουργικά έξοδα. Οι συνολικές υποχρεώσεις της ΚΑΕ ήταν περίπου €13,96 εκατ. και η καθαρή θέση αρνητική κατά €1,95 εκατ., παρότι περιλαμβάνει ποσά €11,75 εκατ. για αύξηση κεφαλαίου. Ο ελεγκτής επισήμανε ουσιώδη αβεβαιότητα για τη συνέχιση της δραστηριότητας, μια τυπική διατύπωση όταν η επιβίωση μιας εταιρείας εξαρτάται από τη στήριξη των μετόχων της.

Τι σημαίνει πρακτικά η επιφύλαξη για τη συνέχιση της δραστηριότητας; Ότι ο ελεγκτής δεν μπορεί να βεβαιώσει πως η εταιρεία θα καλύψει τις υποχρεώσεις των επόμενων δώδεκα μηνών με τους δικούς της πόρους. Για μια ΚΑΕ αυτό δεν είναι συναγερμός, είναι η κανονικότητα: η ΚΑΕ Ολυμπιακός, όπως και οι περισσότεροι σύλλογοι της EuroLeague, λειτουργεί επειδή ο βασικός μέτοχος καλύπτει κάθε χρόνο τη διαφορά. Η διατύπωση απλώς καταγράφει επίσημα μια εξάρτηση που όλοι γνωρίζουν.

Ο Παναθηναϊκός εμφανίζει διαφορετικό προφίλ. Ο κύκλος εργασιών αυξήθηκε κατά περίπου 32%, από €31,98 εκατ., και το μεικτό αποτέλεσμα ήταν θετικό κατά €2,78 εκατ. Οι βραχυπρόθεσμες υποχρεώσεις όμως έφτασαν τα €60,16 εκατ., τα ταμειακά διαθέσιμα ήταν μόλις €1,58 εκατ. και οι σωρευμένες ζημιές περίπου €9,85 εκατ. Η επιφύλαξη του ελεγκτή εδώ αφορά τις φορολογικά ανέλεγκτες χρήσεις από το 2019 ως το 2025.

Δύο διαφορετικά μοντέλα

Η διαφορά στα έσοδα εξηγεί το μεγαλύτερο μέρος της απόκλισης. Ο Παναθηναϊκός έχει χτίσει εμπορική δραστηριότητα που αποφέρει σχεδόν τα διπλάσια έσοδα από τον Ολυμπιακό, με χορηγίες, εισιτήρια και εμπορικά προϊόντα. Ο Ολυμπιακός λειτουργεί με χαμηλότερα έσοδα και καλύπτει τη διαφορά με απευθείας κεφαλαιακή στήριξη από το επιχειρηματικό σχήμα γύρω από τους Παναγιώτη και Γιώργο Αγγελόπουλο.

Η διαφορά φαίνεται και στο ρόστερ. Σύμφωνα με δημοσιεύματα για τα ενεργά συμβόλαια της σεζόν 2026-27, το μισθολογικό κόστος παικτών και προπονητή του Παναθηναϊκού ξεπερνά τα €35 εκατ., με τα μεγαλύτερα συμβόλαια στους Κέντρικ Ναν, Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις και Γκέρσον Γιαμπουσέλε. Ο Ολυμπιακός κινείται γύρω στα €23-24 εκατ., με πιο ισορροπημένη κατανομή και μεγαλύτερο συμβόλαιο αυτό του Σάσα Βεζένκοφ. Ο Παναθηναϊκός συγκεντρώνει τα χρήματα σε λίγους σταρ, ο Ολυμπιακός τα απλώνει.

Γιατί κανείς δεν βγάζει κέρδος

Το πρόβλημα δεν είναι ελληνικό, είναι δομικό. Τα έσοδα που μοιράζει η EuroLeague μέσω του market pool και των βραβείων δεν καλύπτουν το κόστος ενός ρόστερ ικανού να διεκδικεί τον τίτλο. Η διαφορά καλύπτεται από τους ιδιοκτήτες. Στο αμερικανικό μοντέλο, το salary cap του NBA και τα εγγυημένα τηλεοπτικά έσοδα κρατούν το κόστος σε σχέση με τα έσοδα. Στην Ευρώπη δεν υπάρχει αντίστοιχο σκληρό όριο, και οι σύλλογοι με ισχυρούς ιδιοκτήτες μπορούν να ξοδεύουν πέρα από όσα παράγουν.

Από τη σεζόν 2026-27 η EuroLeague εφαρμόζει το πλαίσιο Financial Stability and Fair Play, ένα σύστημα οικονομικής ισορροπίας που δεν είναι σκληρό πλαφόν αλλά βάζει όρια και προβλέπει εξαιρέσεις. Η αποτελεσματικότητά του θα κριθεί από το αν θα περιορίσει πραγματικά την απόσταση ανάμεσα σε έσοδα και κόστος ή απλώς θα την καταγράφει.

Τι αλλάζει με τα franchises

Η μετατροπή των δύο συλλόγων σε μόνιμα EuroLeague franchises στις 6 Οκτωβρίου μπορεί να αλλάξει την ανάγνωση αυτών των ισολογισμών. Μέχρι σήμερα, μια ΚΑΕ με αρνητική καθαρή θέση ήταν απλώς μια εταιρεία που χρειαζόταν συνεχή στήριξη. Με μόνιμη θέση σε κλειστή διοργάνωση, η ίδια η θέση γίνεται περιουσιακό στοιχείο με αγοραία αξία. Η EuroLeague ζητά περίπου €80 εκατ. από κάθε νέο μέλος, και αυτός ο αριθμός λειτουργεί ήδη ως σημείο αναφοράς για την αξία των υπαρχόντων θέσεων.

Αυτό δεν διορθώνει τις ζημιές, αλλά αλλάζει το επιχείρημα για τους ιδιοκτήτες: τα χρήματα που ρίχνουν κάθε χρόνο δεν χάνονται εξ ολοκλήρου, αφού στηρίζουν ένα περιουσιακό στοιχείο με αξία. Η λογική είναι ίδια με αυτή που κρατά επενδυτές στην Premier League παρά τις ζημιές της.

Το ερώτημα της επόμενης μέρας

Όσο η αγωνιστική επιτυχία δικαιολογεί το κόστος στα μάτια ιδιοκτητών και χορηγών, το μοντέλο θα λειτουργεί. Οι ισολογισμοί του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού δείχνουν όμως πόσο λεπτή είναι η ισορροπία: ένας σύλλογος με έσοδα €25 εκατ. και κόστος €39 εκατ. δεν είναι επιχείρηση, είναι δέσμευση. Το πραγματικό τεστ θα έρθει την πρώτη χρονιά που οι τίτλοι θα λείψουν ή ο ιδιοκτήτης θα αποφασίσει να μειώσει τη στήριξη. Τότε θα φανεί αν τα franchises έχουν πραγματική αγοραία αξία ή μόνο λογιστική.